Van mijn Vlaamse neef kreeg ik vorig weekend 10 gig aan muziek. Vaarwel coherente Itunes bibliotheek- Khaled en Zucchero, Willem Vermandere en The Temptations komen je vervuilen. Het heeft uiteraard ook een voordeel, zo’n verwaterde bibliotheek. Want, om Cruijff maar eens te parafraseren, elk nadeel heeft zijn voordeel.
Het voordeel is uiteraard veel nieuwe muziek. Maar het is zoveel, dat het me af en toe duizelt. Wat moet ik in godsnaam met “The Human heads”? “Morrissey”? “Jimmy Somerville”?
Maar dan is er, tadaa! som’ink called “the Internet”, om de luisterkeuzes makkelijker te maken. Soms heb je immers geen zin om je op 10 gig nieuwe muziek te storten. Of wil je wel, maar straks begin je aan het verkeerde nummer en gooi je uit weerzin het kind met het badwater weg, door de hele cd te wissen!
Entonces:
Googlen! Net kwam ik op deze site terecht met allerlei handige lijstjes en bio’s. Nu weet ik dus welke liedjes van “the Doors” volgens hen in ieder geval hits zijn. Dus dan begin ik daar mee. Let ook op the Digg lijstjes op de site-
10 Songs That Resemble Other Songs
They say that imitation is the sincerest form of flattery. Musicians are notorious for taking this old adage to heart, liberally “borrowing” (either intentionally or subconsciously) chords, melodies and/or lyrics from each other. Some say that it’s, in fact, the essence of all forms of music, especially modern popular music.
- 728 diggs
Saving the Best for Last: 25 Great Closing Tracks
Although less relevant in the age of MP3s, an album’s sequencing used to be a vital part of the creative process. The order of the tracks was often mulled over as closely as the recording itself….check out these 25 great closers! Includes The Beatles, The Rolling Stones, The Pixies, Radiohead, The Stone Roses, The Jam, Portishead, The Who…
- 571 diggs
Heerlijke tips en adviezen. En toch, ik kan er niks aan doen, maar ik begin, Doors-technisch dan toch echt met lyrisch zijn over “Riders on the Storm”. Ga daar eens over dromen, vannacht.
Dat bassloopje als steun en toenverlaat toe verlaat, het orgeltje dat zichzelf tegenspreekt, de break die zo welkom is als appeltaart op zondagochtend. En nee, associaties met drugs, waterpijpen, wiet zijn niet nodig. Tuurlijk is die fluisterstem hypnotiserend, maar er is meer aan dat nummer. Geloof je me niet? Voila, het argument van autoriteit dan maar. Rock Critic Lester Bang verwoordt hun belang als volgt:
The significance the Doors should not be underestimated; it has been too often already. When you consider that they represented, in the positivist context through whose belly they thrust their violence and dread, when you look around you at half time in the ‘70s and listen closely to the bands and singers that’ve captured the imagination in the years since Morrison first scowled and took a brief break from the Whisky’s stage to hang his young ancient’s head out the back door and puke up cheap booze in the alley (and all the time they thought he was on acid 24 hours a day!)… it becomes inescapable fact that, with Lou Reed and the Velvet Underground on the other coast, Jim Morrison was the father of ‘70s Rock ‘n’ Roll.
