Ga in godsnaam een kopje koffie zetten. De strijk doen. De plantjes water geven. Doe iets lulligs dat je toch moest doen nadat je het volgende nummer hebt aangeklikt. Want verdikkeme, dit is niet “om” je vingers bij af te likken. Hiernaar luisteren is je vingers aflikken.
Je vingers aflikken na spareribs, na seks, na ijsjes, na het morsen van de cocktail, de champagne.
“She’s so… suicide Jesus/ what happened to the revolution?”
BRMC, de Black Rebel Motorcycle Club, misschien wel de lekkerste quasi-underground-smerige-rock band van het afgelopen decennium. Als de Goden het me konden helpen verzoeken, zouden ze het doen. Ik verzoek je nu, lezer, luister alsjeblieft dit nummer uit, en geef dan in het bijzonder aandacht aan de break vanaf 2’18”.
Een grote pul doodgeslagen bier, leren laarzen, stro op de vloer, de versterker doordraaien naar elf, scheuren met je papieren servetjes, de deuren van de metro opentrekken, de hitte van de lampen, die lekkere zwartharige chick voor de rand van het podium, de blauwe smarties backstage,
“Uh somebody, Uh Somebody”
je bestelt nog eens vijf tequila, voor jezelf en je vier beste nieuwe vrienden.
Na het optreden komen de strippers de bar op.
Welkom in Tuscon, Arizona. Welkom op deze vrijdag.
hier de oorspronkelijke clip.
