Nee, voordat je je de haren uit je hoofd gaat trekken: ik ga deze digitale blogverslaving heus niet opgeven. Het geeft me veels te veel de illusie van importantie om me weer volledig op de analoge werkelijkheid te kunnen storten.
Wel ga ik minder bloggen. Ik richt mijn pijlen meer op mijn boek. Regelmatig zullen nog stukjes verschijnen, maar net iets minder dan je gewend bent.
Ik ga nu dus geen column schrijven over hoe kut kerst is voor gebroken gezinnen, hoe metaforisch sneeuw is voor de liefde, hoe vrienden meer verwarmen dan gluhwein, hoe je een oud en nieuw feestje moet geven, waar je mooie foto’s kunt laten maken of goeie journalisten kunt vinden met een voorliefde voor muziek of panda’s.
Ik laat je even achter met een kort verhaal van een tijdje terug. Binnenkort krijg je er weer één, één voor je kiezen of één voor je luie zondagmiddag.
Het heet op het dak van een parkeergarage en het gaat als volgt: READ MORE…
