Sid schrijft: fragmentje van het boekje!

Eerdere titel: “Voor de lieve vrede’. geschrapt. Te pompeus, te generiek en weinig specifiek. Nieuw titelidee: TomTom en de Fakkels – gaan op avontuur! Ander titelidee: Stikken in een sitcom.

Ben nu op het einde van hoofdstuk vier, waarin de band voor het eerst in de repetitieruimte blowt. Dit is ongeveer wat het nu is:

‘Hoezo daten. Wat nou ‘daten’,’ zeg ik. ‘Met wie dan?’ Ik kijk Roel aan, Willem aan, één voor één kijken ze weg. ‘Hallo?’ Iemand!?’

‘Ik zag je moeder met een man in De Hoek zitten.’

‘De Hoek? Daar gooien ze pindaschillen op de vloer.’

Ik ga verzitten. Het kacheltje snort zachtjes een spoor warmte de lucht in. ‘Wat voor kerel dan?’

‘Een krullenbol,’ zegt Flip.

‘Wat voor krullenbol? Wie zag hem nog meer, jij alleen?’

‘Willem en ik gingen posters hangen voor drie maart. Toen zat ze daar.’

‘Ik… Was het Erik?’

‘Weet ik veel,’ snauwt Flip, ‘Jezus, gast.’

‘Jij hebt geen recht om nu tof te gaan doen hé? Erik. De buurman. Mister tupperware, die kerel van-’

‘-Het was Erik niet,’ onderbreekt Willem. ‘Het was een kerel met een zachte g.’

‘Een Belg?’

‘Een Brabander denk ik. Zo’n carnavaldier,’ zegt Flip.

Ik zie mijn moeder terugrennen over de parkeerplaats om haar telefoon uit de auto pakken. Ik zie hoe ze bijna in paniek schoot toen tijdens het klussen haar telefoon zogenaamd was verdwenen.

‘Waarom zou ze dat niet gewoon zeggen, zo’n date. Ze kan dat toch zeggen tegen Os en mij? Was het mijn moeder wel? En was het geen kennis gewoon?’

Willem schudt nee en scheurt het etiket van zijn flesje af. ‘Het was je moeder. En ze zoenden.’

Drie uur verven, electra aanleggen, samen een duif doden. En Willem zweeg. Flip ook trouwens. Flip had me kunnen bellen.

‘En jullie wisten dit dus al, hoe lang?’

‘Paar dagen,’ zegt Flip.

‘Ik wilde je het vanmiddag zeggen,’ zegt Willem. ‘Maar toen viel die vogel uit de lucht.’

‘Leuk jongens,’ mompel ik, ‘ik ga chips halen.’

Ik sta op, zweef even van links naar rechts en dan richting de deur. Ik leg mijn hand op de deurkruk.

‘Paprika,’ zegt Roel. ‘Die cheese onion is vies.’

En deze wilde ik jullie ook niet onthouden. Wat een mooi nummer, wat een vette videoclip. Doet me heel erg denken aan de clip die we bijna voor up&coming singer-songwriter Tim Knol hadden gemaakt met dutch courage film, maar dit terzijde. Check die clip van de Britse band Doves: