Heel klein fragmentje. Hoofdpersoon Tom en zijn vriendin zitten in de auto. Ze vraagt hem hoe hij zijn vader mist.
‘Weet je dat jij de enige bent die me dit vraagt?’
‘Zie ik nou een traantje?’
‘Mijn lens. Om terug te komen op je vraag,’ zeg ik terwijl ik een SUV met bootoplegger voorbij scheur, ‘het is alsof je [...]
Forget that Hitler spoof. The guys at Page71 have come up with a great advertisement spinoff on that ridiculous iPad thing:
Zelfmanifestatie. Zo noemde een vriend van me twitteren, facebooken, LinkedIn, bloggen. Dat is het ook. Maar dat is het niet alleen.
In een Pew internet survey las ik dat voor 28 % van de bloggers informatie opslaan in 2006 een voorname reden van het bloggen was. 52% vond het helemaal geen reden. Nou, ik hoor bij de eerste groep. Deze blogpost schrijf ik niet als zelfmanifestatie, maar om ter zijner tijd te kunnen teruglezen hoe ik er ook alweer in stond zo halverwege de eerste versie van mijn manuscript.
“Remember these days, once the book is out these days will never come back. The pressure will only increase. The hunger will increase. The uncertainty will increase. Are you up for that?”
“Is there a right answer to your question?”
“Realize that. Exactly that. it’s going to be doubts all along the way.”
Dat bedoel ik. Elizabeth Gilbert zei er bij TED ook al zoiets moois over: READ MORE…
Daar zijn we weer met nog een klein fragmentje van mijn manuscript.
Waarom? omdat het hopelijk nieuwsgierig maakt naar mijn echte boek. Dit fragmentje zit halverwege. Het speelt zich af in een veels te hippe Chinese cocktail bar in London, waar de band TomTom en de Fakkels net niet goed genoeg is bevonden door een A&R manager. En ja, het is een filmscript scene. Waarom? dat lees je vast nog wel een keer
TOM
–I know, I know, you’re working. I get that. But get this.
(beat)
Let’s stand out.
.
NANDI
(frowning)
I… how?