ARNC – Eén maand later.
Er is nu precies een maand voorbij sinds de lancering van ‘Alles ruikt naar chocola‘. Een mooi moment om eens de balans op te maken.
Ik schrijf dit op de weg terug van Groningen, waar ik met een toespraak de openingsfilm van Cine Premières, het Franse-filmfestival, mocht inluiden. Dat kunnen optreden, dat is een fijne bijkomstigheid van dit boek.
Lovvit
Ik had het niet verwacht (ik houd zelf namelijk niet van luisteren naar proza. Proza dient niet beluisterd, maar gelezen te worden) maar ik geniet van het voordragen. Kamermans Kermis, Young Art Festival, Lowlands, de lancering zelf, Geen Daden Maar Woorden, Cine Premières, straks Crossing Border, Stukafest, Dag van de Literatuur, enzovoorts.
Voordragen doet me denken aan het acteren dat ik vroeger met plezier deed, en aan het werken met acteurs dat ik nog steeds graag doe. Voordragen is net acteren, maar dan valsspelend: ik mag gewoon mijn tekst erbij houden. Het geeft me onverwacht veel plezier om mijn best te doen op zo’n podium. Een pluspunt van Mijn Grote Boekschrijfavontuur.
Goddamn it, Kenny
Wat ik niet kan, is wachten. Het is gekmakend om pas twee recensies te hebben ontvangen, één in de LINDA en één op het Vlaamse Iedereen Leest.
Waar blijven de kranten, de andere tijdschriften?
Misschien is het wel een blessing in disguise. Bij een negatieve recensie zal ik namelijk even moeten slikken. Misschien dat ik me ga zitten opwinden over hoe het toch kán dat “zij” niet zien dat mijn roman een fijne, frisse 21e eeuwse bildungsroman is, een toegankelijke metafoor voor de veranderende globaliserende verhoudingen, een reflectie van de ‘moeten-moeten-moeten’ tijdsgeest bij mijn eigen generation Y, en klamp ik me vast aan een bol.com reactie, waar het werd vergeleken met Catcher in The Rye, nota bene. (wel door een Vlaming, maar toch).Hoe dan ook: Dit soort genante brieven zal ik niet schrijven. Maar ik ben best een tikkeltje nieuwsgierig.
Update: 6 november 2011: recensies komen gestaag binnen. Zie de onderstaande comments voor de links.
#2
De ontwikkeling van Boek #2 gaat gestaag door:
Zie je? Ontzettend veel kaartjes.
In de media
Maar…. De soep wordt natuurlijk niet zo heet gegeten als hij hierboven werd opgediend. Dit zijn wat van de artikelen die tot nu toe zijn verschenen:
Een wervelend debuut van een echte entertainer. Yes!
Ook bijzonder leuk is de reactie van Renate Dorrestein:
Ik heb GENOTEN van Sidneys boek. Ik hoop echt dat het aandacht zal krijgen, want dat verdient het absoluut. We krijgen niet zo vaak een inkijkje in hoe het nu werkelijk toegaat in ‘jongensland’, en dat vond ik een van de sterke kanten van deze roman. Die intimiteit tussen de bandleden en de broers, prachtig. En die aandoenlijke Tom – ik wist niet of ik op mijn paard moest springen om hem van zichzelf te redden of dat ik hem door elkaar moest rammelen: geweldig als een personage zo veel bij je oproept. Af en toe vreesde ik voor teveel Lizzy, maar dat heeft Sidney keurig binnen de perken weten te houden. Waar hij ook fantastisch mee weg heeft weten te komen, zijn al die gekke intermezzo’s. Meestal halen die je alleen maar uit de flow van het verhaal, maar hier vormen ze een soort organisch geheel dat heel fris en sprankelend uitpakt. Ik vond het verhaal ook heel spannend, ik wilde echt weten hoe het nou allemaal precies zat. Ik vond het een zeldzaam heerlijk en bevredigend boek. Onthoud zijn naam.
Dat soort reacties maakt écht verschil als het buiten donker wordt.
Verder was er een paginagroot artikel in het Parool:
Mocht ik mijn oude Nederlands en Grieks leraren uithoren:
En vertelde ik op radio 1 over mijn boek.
Verder stond er een fragment op DeJaap, komen er nog artikelen in HP/De Tijd, CJP/de Volkskrant, de Cosmopolitan en het geweldig leuke facultaire Letterentijdschrift Geestdrift, waar ik vroeger columns voor schreef.
Lezersreacties
Hier nog wat andere lezersreacties:
- Ik vond het verhaal en hoe je het vertelde echt heel mooi. De leegte die een overledene achterlaat, de lol in studententijd, etc. Ik denk nog regelmatig aan je boek terug. En ik zal de enige niet zijn. Het is aanstekelijk, leest fijn door. En dank voor je metaforen. In het verhaal van Tom zal menigeen elementen uit zn eigen leven herkennen. Dat is fijn.
- Goed man, mooi. Toen die vier jongens voor het eerst in het tuinhuisje zaten, dat was het moment dat ik de dynamiek meekreeg en iets voor ze begon te voelen. Daarna ben ik tot het eind meegesleept. (…) En die playlist voor na de brief van Lizzy. Wow, that really hit close to home.
- Ik heb hem uit. Godallemachtig wat een goed boek, zeg. Ik ben vooral heel erg fan van de ‘Alles Ruikt Naar Chocola’-scène en de rouw om opa Haasbeek.
- Briljant geschreven boek. Zo’n boek waarvan je de hoofdpersonen mist als je het boek uithebt. Al zijn het soms nog zulke eikels. Rauw. Rauw en puur.
- Twitter: @onderinvloed: ‘Alles Ruikt Naar Chocola’ van @SidneyVollmer zojuist uitgelezen. Aanrader voor iedereen die kan lezen.
- Twitter: @capejonathan: Sidney Vollmer (@SidneyVollmer) – Alles ruikt naar chocola: **** (4/5)
- Hulde voor ARNC. Ik heb het uit en de hele tijd genoten, geeft een fijn gevoel, en erg mooi! Inmiddels is mijn zusje ervan aan het genieten. We will spread the word!
- Twitter:@eeflanoye: Ontroerend boek van @SidneyVollmer over hoe doorgaan met leven als je een dierbare verliest een eenzame worsteling is. #ARNC
Zomaar wat mensen die ik heb kunnen raken. In navolging van Renate’s opmerking hoop ik dat dat er veel mogen zijn.
Verkoopt het een beetje?
Ik weet dat we een moeilijke doelgroep hebben – jong volwassenen kopen nauwelijks boeken – en dat het over de gehele linie moeilijk gaat in het Nederlandse boekenvak, tenzij je bestseller auteur bent. Naar de verkoop durf ik dus niet te vragen. Dat gaat me toch nooit hard genoeg. Mijn gesigneerde exemplaren lopen in ieder geval prima. (Bij The Revenge hebben ze gesigneerde exemplaren liggen, trouwens. )
One more thing…
Ja, die App. Aangezien de mannen van Codedazur letterlijk het digitale boek opnieuw aan het uitvinden zijn, heeft dat ding flinke vertraging opgelopen.
Eerst wat screenshots:
Een volledige blogpost met wat dat ding kan volgt later, inclusief filmpje.
Er is me door Codedazur verzekerd dat de App volgende week te downloaden zal zijn. We duimen, hier op vollmer.nl. Maar ik heb hem gezien, die app. En ik beloof dat de App ècht, ècht een bijzonder ding gaat worden. Sterker nog: (onder het voorbehoud dat Apple niet verder gaat zeuren) durf ik te stellen dat wij, Podium, Codedazur, Buutvrij en ondergetekende, met hulp van onder andere U-trax en Loudmouth, digitaal lezen naar een hoger niveau gaan tillen. De BookApp is een soort Morris Lessmore geworden, maar dan voor volwassen literatuur.
Enfin. Dit was de eerste maand. Op naar de volgende.
05/011/2011 Update: alle recensies van Alles ruikt naar chocola verzamel ik hieronder:







Ik heb zin in die app.
Al precies een maand.
Ik ook. Al precies vijf maanden.
Ik moest wel erg lachen om deze: Aanrader voor iedereen die kan lezen.
Ja, die was leuk he?
Hier
recensie Sidney Vollmer Alles ruikt naar chocola http://howaboutabook.nl/2677/sidney-vollmer-alles-ruikt-naar-chocola/
Recensie Sidney Vollmer Alles ruikt naar chocola bij de VIVA: http://ow.ly/7oe7G
(‘Vollmer brengt zijn verhaal met een zelfvertrouwen en plezier waardoor ik vanzelf werd meegezogen. Knap gedaan.’)
Recensie Alles ruikt naar chocola COSMOPOLITAN: http://www.allesruiktnaarchocola.nl/wp-content/uploads/2011/08/Screen-shot-2011-11-14-at-10.58.30-AM.png
Recensie alles ruikt naar chocola bij RECENSIEWEB: http://www.recensieweb.nl/recensie/3639/Tenenkrommend+lekkere+muziekroman.html
Recensie Alles ruikt naar chocola Bookesque: http://www.bookesque.nl/alles-ruikt-naar-chocola-sidney-vollmer/#comment-2
Recensie Alles ruikt naar chocola PASSIONATE magazine:
http://www.passionatemagazine.nl/recensies/sidney-vollmer-alles-ruikt-naar-chocola/
“[Er] komt een familiedrama aan het licht dat altijd is doodgezwegen, en dat op alle vier gezinsleden – Tom en zijn broer waren nog heel jong – bewust of onbewust sporen heeft nagelaten.
Het geeft nog meer reliëf aan de toch al rijke karaktertekeningen. Tom en de mensen rondom hem maken allen een geloofwaardige ontwikkeling door, zowel door de gebeurtenissen gedurende het geschetste jaar, als door de persoonlijke geschiedenis die iedereen nu eenmaal met zich meedraagt.
Ondertussen wordt er ook in hoog tempo een vermakelijk en meeslepend verhaal verteld.
Indrukwekkend hoe de onderliggende lagen, op bijna achteloze wijze, steeds verder wordt uitgevouwen.”