Nu kwam ik de afgelopen weken wat dingen tegen op internet – sommige voor het eerst, anderen voor de zoveelste keer – die mij inspireerden.

1,2,3 Straatkunst.

Later nog eens dunnetjes overgedaan in de videoclip van Train.

Een geweldige compilatie is te vinden in dit Flickr Album

4.

Andersoortige straatkunst, dan. Niet te embedden, dus even klikken. Een filmpje van een waanzinnige straatdrift. Deze man neemt een bocht zoals bochten genomen dienen te worden.

5.

‘Zo besmettelijk als mond-en klauwzeer,’ zo noemt mijn hoofdpersoon een refrein van zichzelf. Dat gevoel kreeg ik bij dit charmante nummer van Casper Adrien, gedraaid in Haarlem:

6.

Een plaatje van een straat dat duizend beelden teelt dankzij de duizend woorden die het deelt.

7.

.

7.

Een enorm belangrijke website voor een Engelse straat waarbij mensen hard hun best doen om de straat te verbeteren.

Om maar duidelijk te maken dat dit soort dingen óók gewoon gebeuren. Bijvoorbeeld in Brentwood.

Go Brentwood!

8.

Een in Nederland  waarschijnlijk weinig gehoorde Rolling Stones cover van de Brothers Unabrow, toen zij nog gewoon samen ruzieden in plaats van ieder van hen voor zich.

Voortaan op DutchCourageMedia.com:  elke maand een willekeurig aantal inspirerende dingen.

Je kunt ook je donaties geven aan twee mensen die ik ken. Dat zijn leuke mensen.

De ene heet Mariëtte Hummel. Ze is journaliste. Voor haar project onder de Nieuwspost vlag is zij bezig met donaties bij elkaar sprokkelen om een onderzoek te kunnen doen naar privacy en identiteit op internet. Zij heeft daarvoor wel financiering nodig.

Haar initiatief is kleinschalig. Maar ik  vind het hartstikke relevant. Even pluggen is dus een kleine moeite.

Vandaag las ik dit artikel bijvoorbeeld over hoe Google je surfgedrag in Chrome gebruikt. Zelfs als je die privacy knop aanzet dus, voordat je naar blote borsten speurt.

Bovendien las ik vorige maand in Time magazine over iets engs dat Data Mining heet:

Three hours after I gave my name and e-mail address to Michael Fertik, the CEO of Reputation.com, he called me back and read my Social Security number to me. “We had it a couple of hours ago,” he said. “I was just too busy to call.”

Je kunt Mariette met het belachelijke lage bedrag van 5 euro al steunen. Doen. Ze is er bijna. Haar project komt ook in het “Generatie IK” programma van De Balie, wordt gebundeld, hoppa.

Maar…

Mocht je nou meer hebben met muziek dan met privacy, ga dan eens kijken bij The traditionals, een website & CD release van Matthijs van der ven, bekend van het toffe Onder Invloed.

Onder de paraplu van In a cabin with hebben verschillende Nederlandse muzikanten traditionele liedjes gecoverd, liedjes die vaak enkel van mond-op-mond zijn overgegeven van generatie op generatie. Het deed me denken aan Alan Lomax, een Amerikaanse folklorist en ethnomusicoloog die bijna vergeten liedjes verzamelde en zorgde dat ze niet verwaaide. Geweldig. Er is overigens ook een documentaire over hem gemaakt door een Nederlandse regisseur, getiteld Lomax the Songhunter.

Goed, er is zo’n CD met “Traditionals” uitgebracht die je kunt kopen voor het heerlijk ronde bedrag van €8,40. Gewoon even doen.Heb je Tim Knol, Anne Soldaat, Bertolf, Maurits Westrik en vele anderen op één CD.

Tot zover de hulp-blogpost, door met de schaamteloze zelfpromotie.

Dames en Heren, daar ben ik weer, met een onvervalste potpourri post.

Ik heb namelijk een paar films gezien, een aantal nummers ontdekt en wat sites gevonden die jij misschien ook interessant vindt. Without further ado daarom de volgende tips, ter inspiratie ende vermaak.

Berelekker, bere smerig, smerige beren:

Dan nog eentje, een track waar ik deze blogpost-title vandaan heb getrokken:

Ook een heerlijk nummer, vol verwonderlijke, inspirerende gedachten, vond ik.

Nou hoor ik je denken: Sid, waar háál je twee zulke verschillende platen vandaan? Nou, van de site van Niels Aalberts dus, iemand waar ik eerder al eens over schreef. Dit is de spotify playlist link voor de compilatie waar deze twee nummers vandaan kwamen. Hou die blog in de gaten: de Perfect Shuffle compilaties bieden een gevarieerd aanbod nieuwe muziek aan. Ies Graties.

(Terzijde: Aalberts’ net verschenen boek “Doorbraak” is iets wat mijn hoofdpersoon had moeten lezen. Net als iedere muzikant die wil doorbreken..)

De Perfect Shuffle compilaties worden gemaakt in samenwerking met Wilbert Leering, een man die ook dit toffe  “Perfect Alles” blog bijhoudt. Gratis inspiratie.

Wat? Méér inspiratie? Wat dacht u dan van http://r-e-l-i-c.com/, waar meer verwondering en prikkeling vandaan te trekken valt dan van twaalf op-elkaar-gestapelde circussen?

Verder kreeg ik het verzoek om een paar remixjes van Nobody Beats the Drum te pluggen. Die kun je hier, enkel verkrijgbaar via blogs, downloaden. En dit zijn de beste mannen:

Bam, zeg ik. Ik zeg bam. De rest van de remixen zijn op de bandcamp site van Nobody Beats The Drum te beluisteren.

Laatstelijk twee films die je moet bekijken. Zeker als je scenario’s schrijft. Zowel “Buried” als “127 Hours” zijn vanwege hun overeenkomstig thema en gevarieerde uitwerking verplichte kost. Welke dramatische verschillen zitten er in hun positie, en welke verschillen en overeenkomsten heeft dat voor de plot, bijvoorbeeld.

Over Buried twitterde ik het volgende:

Luguber, krachtig en ontzettend knap gedraaid. Geweldig om weer eens een perfecte film te zien. Hoewel… die slang!? Buried *****(5/5)

En daar sta ik nog steeds achter. Sterker nog: Die slang vind ik inmiddels prima.

127 Hours is de meest recente film van mijn grote regisseursidool Danny Boyle. Die man kan porno volgens mij nog ontroerend en verfrissend in beeld brengen.

Alle twee kijken. En de scenario’s lezen natuurlijk.

Genoeg van deze potpouri!

Volgende week: Een update over mijn boek. Nadat ik met mijn redacteur heb geluncht weet ik of ik de goeie kant op ga of helemaal verkeerd herschrijf. Daar zal ik vast een paar tips uit kunnen trekken voor andere schrijvenden.

Bloggen over drie bands die he-le-maal niets met elkaar te maken hebben behalve dat ik ze alle drie graag een splinter extra aandacht geef. Vind ik leuk. Het gaat om een Schots bandje, een Nederlands electropop duo en een onemanband, een DJ.

Eerst “the seventeenth century“, een band die ik vorig jaar heb bezocht toen ze in de studio van de Utrechtse Mailmen,  Martijn Groeneveld, enkele nummers opnamen. Ik mocht daar bij zijn van hun manager Matthijs van der Ven, ook bekend van Onder Invloed. En dat was dan weer fijn voor mijn research.

Dit is bijvoorbeeld wat zij maken:

Whisky, Loch Ness, Sean Connery en The Seventeenth Century. Logisch.

17 Maart staan ze in de EKKO, op een Onder Invloed avond en dat is leuk.

Door naar de electropop.

Een dikke maand geleden werd ik gevraagd te pitchen voor de nieuwe videoclip van De Staat. Niet alleen zijn dat bijzonder sympathieke gasten maar het is ook nog eens de de tofste rockband van Nederland.

Dus die pitch maakte ik graag. Maar ik werd niet uitgekozen. Heel jammer. (Voor de nieuwsgierige agen onder u: de thumbnail van deze post was de eerste pagina van die pitch.)

Anyway, electropop duo Routines leverde de vrouwelijke stem in “Sweatshop”. Kelly, om precies te zijn. Ik  kon geen videoclip van Routines vinden op Youtube, maar je kunt haar dus horen in de Sweatshop clip:

Lekker, niet? Wat een nummer. Routines is trouwens ook op Myspace te beluisteren.

Afsluitend een chicago house DJ.

DJ Alex van Zijl is hier op vollmer.nl wel eens eerder voorbij gekomen met een chicago house mix. Nu heeft ie een nieuwe mixxx.

The Chi-Town Showdown by Alex van Zijl

En met dit muzikale trio laat ik u graag achter.

Muzikale tips? Kom maar door!

ps. Stel je toch eens voor dat dit muzikale trio zou gaan mengen. Violen in Chicago house, of die vocals van Kelly door The 17th century heen, rappend. Bam, zeg ik. Ik zeg Bam.

Zo! Dat is nog eens goed Nederlands op de dinsdag. Alex van Zijl, huismeester en schijfruiter, bijnaam: Aal de Paal, heeft zijn slagroomspuit gepakt en er weer een rollende Chicago mix uitgedraaid. Alsof het niets is.

Funk Patrol – Chapter One by Funk Patrol

U kent Alex wellicht als DJ bij Apenkooi, of feestje van Buutvrij, waar hij u met zijn compadre Gio stukken gedigitaliseerd vinyl om de oren slaat.

Waarom hij nu Funk Patrol heet is me trouwens onbekend. Noch wie die kittige lippentuiter is op het foto’tje naast hem. Uw razend-reportende-pseudo-blog-reporter gaat er keihard achter aan.

En nu luisteren. Headbangen achter je bureau.

huis-half-goden

Heren dames house fans: HET. IS. AAN!

De nieuwe Daft Punk is lekker gelululululekt. Hier kun je dus TRON OST, het nieuwe Daft Punk album downloaden, password nodata.tv.

(Site af en toe offline. NIeuwe D/L- link: DEZE.)

Kudos naar deze designer en DJ voor de tip der tippen. Want wat heb ik hier lang op zitten wachten. Zo lang, dat ik zelfs de cd zal kopen, straks.

U moet weten, van Alive 2007 heb ik een blessure opgelopen omdat ik niet meer wilde stoppen met rennen.

U moet verder weten dat ik Daft punk ooit ontmoet heb, op een rooftopparty bij The Standard, LA. Een vreselijke plek, zoals u kunt zien:

The Standard in L.A.

Ook The Standard in L.A.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Het was een feestje met filmmakers, acteurs, modellen en andere obers. De wolkenkrabbers reflecteerden goud licht. En Zij draaiden, zonder helm op, een setje van een uur. Ik heb hun gezichten gezien. En de verrassend harige onderarmen van Thomas. Hij leek een beetje op –––

Laat ik dat mysterie behouden.

We hebben kort gesproken. En ja: ik was starstruck. Gesprek ging desondanks goed. Tot hij zei:

“Excuse me, but we’re going to look at some art downstairs, now”

En met “we” bedoelde hij een posse met enkele hippe gasten en een aantal fotomodellen. Niet ondergetekende.

Hoe dan ook. TRON. is. Hier.

Hier nog even de trailer van de  film, die– helaas–  vast zal tegenvallen:

Maar de muziek niet. Weet ik zeker.

Tanzen! Tanzen!

Drie dingen om je tijd aan te geven zonder dat je er spijt voor terug krijgt.

Hoogstwaarschijnlijk ken je één van de drie. Kans dat je ze alle drie kent is weer wat kleiner.

Daaromdathetkan:

• Lezen: “Skippy Dies” van Paul Murray.

Want: Hartverwarmend, fantastisch, rijk, ontroerend, herkenbaar.

• Zien: “A Single Man” van Tom Ford.

Want: geweldig gedraaid, invoelbaar geacteerd, ingetogen verteld.

• Luisteren: “Miike Snow” van Miike Snow

Want: haakt lekker in op Whitest Boy Alive, maar dan met een bite:

Misschien kende je ze allemaal al.

Dan vooral niet hier teveel tijd doorbrengen maar gewoon doorklikken naar een andere site.

En die titel rijmt, dus het is waar.

Main man Matthijs van der Ven, (godsamme, nou raimt ‘ie alweer), maakte een videoclip en die is genomineer.

Klik dus eerst op deze link en klik dan vijf keer op  dat pijltje naar rechts, dan zie je de clip: “Anne Soldaat – Born to Perform” voorbij komen.

Duimpje omhoog klikken en bedenken dat goeie karma jouw kant op komt.  Niks mis mee: karma’s gezond.

AARGH!  Rijmvirus be gone!

Goed. Stemmen dus. Matthijs van der Ven, publieksprijs.

Zo. Festival Duurzaam voorbij. Helemaal uitgeblogt.

Accu opladen met  een dansje, dus.

En laat ik nou nèt de Heeren DeeJees kennen die daar wel dienstverlenend in kunnen zijn.

De Shameless DJ’s.

Shameless DJ draait trouwens ook op donderdag plaatjes in Flater. Ze krijgen mijn voetjes regelmatig van de vloer. En da’s knap, want ik ben niet zo’n danser.

Hoe dan ook:

Luisteren=dansen. Of op zijn minst: luisteren=je-hoofd-ritmisch-op-en-neer-bewegen-op-maandagochtend.

..:: Do Your Dance DiscoUpdate ::.. by SHAMELESSdjs

Tracklist:

1) Clyde Brown – Your wish is my comment (Caasino Mix)
2) New Edition – Once in a lifetime groove
3) Aeroplane – We can’t fly
4) iWhy – Still warm
5) Wave Machines – Keep the lights on (Artwork Remix)
6) Donnacha Costello – It’s what we do ( Kink & Neville Watson Remix)
7) Holy Ghost – Hold on (Mock & Toof Remix)
Chemical Brothers – Swoon (Lindstrøm & Prins Thomas Remix)
9) DJ T. – Try to understand (Original Mix)
10) Olene Kadar ft. D-low – Baby keep it up
11) Aeroplane – Superstar (The Krays Remix)

Houdt ook hun blog in de gaten voor hun toekomstige gigs en andere gekkigheid.

Sommige van de volgende nummers komen voor in mijn boek, anderen waren ter inspiratie. Allemaal zijn ze llekker, met dubbel L.

(noot voor de lezer: er komt uiteraard nog meer muziek voor in mijn boek. Daarom post ik nu hitjes die niet àl te bekend zijn, maar ook weer niet te indy (daarvoor gaat u maar naar dit geweldige blog– check die perfect shuffle albums, of gaat u naar deze verzameling geweldige covers van internationale, beginnende bandjes. Georganiseerd door deze muziekman)

Een ander criterium van de volgende tien: ze behoren 100% tot mijn lievelings.

Zet ze achter elkaar aan, één voor één, tegelijk, doe ermee wat je wil.

Zolang je maar danst op je koffietafel. Nee, beter nog, bijzettafel. Liefst zo’n wiebelig pokkeding.

Komen ze.

10 Extreem Relevante Hitjes voor mijn manuscript.

1. Toen Coldplay nog leuk was. Toen ik nog verliefd was. Coldplay is te bekend, maar dit liedje is onbekend dus dan mag het:

2. Wakker worden met de Raconteurs!  Misschien nèt te bekend, maar zo’n geweldige clip dat ‘t mocht:

En je krijgt zin om shit te gaan doen. Toch?

3. Doves. Erg belangrijk in mijn manuscript, met weer zo’n mooie clip (die ze op zijn 1982′s verbieden te embedden, dus dan maar zo)

Zeker dus ook even de originele clip uitkijken. Die blik in zijn ogen op het einde. Geweldig acteerwerk, geweldige regie. Petje af.

4. Communards. Heerlijk fout, heerlijk falsetto en met een enorme dosis nostalgie. Thomas Thompson doet er wat mee, in ‘t boek. Check die drummer dan!! Die saxofoon-blaasmeisjes!!

5. Minstens zo gevoelig als het liedje dat ik ooit schreef voor mijn ex, maar stukken mooier:

Voor al uw gebroken harten.

6.Relevant, maar van een veels te bekende artiest voor dit lijstje, daarom maar een zelden bekeken cover van Youtube geplukt van een moeilijk kijkende jongen die wellicht te veel ad libt.

Gek werkwoord, ad libben:

Vergeef hem, en mij het oversturen van zijn audio, daarom ter verontschuldiging hier Mayer’s origineel en hier iets dat toch ook wel weer Heel Erg Stoer is.

7. Eentje die ik vaak aanzette als ik weer thuis was na het schrijven. Dikke beats. Dikke lyrics.

Die quote in de intro. I hear you, B.I.G.

I hear you.

8 Refreintje van Bob Dylan, geweldige vaudeville, stoer Amerikaans nummer dat ook ergens in ‘t boek zit. Live ook leuk

Dat moet toch gezellig zijn geweest daar in die tijd die nooit geweest is. En weer: wat een clip.

9. Het nummer van meneer Walker uit mijn manuscript staat niet op Youtube maar deze is ook rrrrauwww…

Hoe hij “Dirty” zingt, aan het einde. Brr.. En zijn mondharmonica, rond 1’30”!! Geef die man een biefstuk en hij scheurt ‘m aan stukken. Met zijn mondharmonica dus.

10. LCD: Soms reed ik door de regen. Terug van een interview ofzo. Ik luisterde hiernaar. Zag mezelf staan met een band op een podium, optreden, iets dat ik niet durf. Maar als ik ‘t zou durven, zou ik deze spelen (originele, verbazingwekkend saaie clip hier):

Schrijven is een eenzaam beroep. Niet zo eenzaam als het beroep van deze Mevrouw, maar toch.

Als held James Murphy van LCD Soundsystem op 3’29 seconden dan zingt wat hij zingt: Brrr….” ‘t resoneerde”, zeggen we dan.

Dat waren ze. De eerste tien. Meer volgt een andere keer.

Afsluitend.

Casual blog bezoeker!

Realdeal muziekfanaat die 3voor12 in zijn aderen injecteert!

natuurlijk is dit een wikkeleurige – taalvernieuwing – selectie.

Maar wat mis ik? Wat moet ik ècht luisteren als ik dit mooie shit vind?

Laat je muziektips achter in de comments!