Alles ruikt naar chocola: 3 reacties op mijn 1e versie

Gisteren ben ik met een dominee naar de rechtbank gegaan. Nu kan ik dus een blogpost schrijven waar ik weken op heb gewacht. De dominee/vader-van-een-goeie-vriendin was namelijk de laatste van drie lezers die zo vriendelijk was mijn manuscript te willen lezen. En zijn respons was niet mis, op het terras van de rechtbank.  Read More  Read More

Soms zou ik willen dat het gewoon af was.

“De espressokop ligt uitgespoeld op de rand van de gootsteen. Mijn moeder leunt tegen het aanrecht, vlak ernaast. Ze vindt een nieuw argument, iets anders dat ik fout heb gedaan. Ze beweegt haar vinger richting haar slaap. Tikt ertegen.  Met mijn hand sla ik op tafel– zachtjes natuurlijk. Ze wijst met haar wijs- en ringvinger naar mij. Ergens tussen de opmerking ‘die dag gaat het niet om jou, snotjong’ en de vraag ‘wil... Read More

Halverwege mijn manuscript: 3 schrijfervaringen & 6 schrijftips.

Nutteloze zelfmanifestatie. Zo noemde een vriend van me Twitteren, Facebooken, LinkedIn, bloggen. Dat is het ook. Maar dat is het niet alleen. In een Pew internet survey las ik dat in 2006 voor 28 % van de bloggers informatie opslaan een voorname reden van het bloggen was. 52% vond het helemaal geen reden. Ik hoor bij de eerste groep. Deze blogpost schrijf ik niet (alleen) als zelfmanifestatie, maar om ter zijner tijd te kunnen teruglezen hoe ik... Read More

“I will motivate you, Private Pyle, IF IT SHORT-DICKS…

EVERY CANNIBAL ON THE CONGO!” schreeuwde Gunnery Sergeant Hartman in Full metal Jacket. Niet dat ik weet wat short dickken van kannibalen betekent, maar de strekking is vrij duidelijk. Iemand motiveert… Read More  Read More