De Hollandse lente hangt in de lucht (het is immers bijna zomer) dus om mij heen gaan relaties bij de tulpenbosjes naar de knoppen. Een verdrietje van me, een topwijf, probeerde ik gistermiddag op te vangen toen ze van haar roze wolk afkletterde.
De zin die me het meeste bijbleef van haar (terechte) klaagzang:
“Ik wil gewoon onvervangbaar zijn voor iemand.” READ MORE…
(voor Geestdrift, tijdschrift van de letterenfaculteit, schrijf ik regelmatig een column. Dit is de meest recente)
“…vernietigend hard ingeschoten… En Ronaldinho, ja, die wil zichzelf weer bewijzen, in het shirt van AC Milan (…) dit soort momenten heeft ook hij nodig.”
Het is half tien ’s avonds en ik zit met mijn laptop op schoot de return AC Milan – Real Madrid te kijken. Het lijkt me een mooi experiment, in deze “druk gemedieerde tijden”: schrijven met soms een blik op mijn computerscherm, soms op mijn tv scherm een paar meter voor me uit. Kan ik nog iets coherents schrijven terwijl er continu drie-entwintig dwergen achter een bal aan hobbelen vlak boven de rand van mijn laptop?
Lieverd, ik weet wat we hadden gezegd. Geen columns over seks. Al was het alleen maar omdat iedereen al over seks schrijft. Maar het moet er toch even uit. Ik beloof dat ik het beknopt houd, en dat ik er niet vaker op terug zal komen, goed?
“‘t mooie van MJ is dat ‘ie alle liedjes helemaal vol maakte. snap je? er was geen leeg plekje meer in t geluid, alle toonhoogtes waren vertegenwoordigd.”
Om maar met het belangrijkste te beginnen: Welkom. Ouwe rammer, kleine stinkerd, het ga je goed. In dat land van ’s Hollands zuiderburen, met die charmante ouders en die naam: het ga je goed en ‘t zal loslopen, zeker en vast.
Vijfentwintig jaarringen onder mijn bast en waarschijnlijk nog eens vijfentwintig te gaan. Een man die op zijn 25e mij als baby een brief zou hebben geschreven, zou geboren moeten zijn in 1958. Ik vraag me af wat voor woorden hij tot mij zou richten terwijl ik mijn luiers volkakte en mijn moeders’ borsten slap zoog. Hij had mijn vader kunnen zijn. Ik had jouw vader kunnen zijn. Maar dan had ik met mijn nicht moeten slapen en zulks is voor familierelaties niet noodzakelijkerwijs bevorderlijk. READ MORE…
Ik heb zó’n mooie tool, hier op de backoffice van vollmer.nl! Ik kan zien waarop mensen mijn site vinden, hoe vaak ze langs komen, of ze terugkomen en hoe lang ze mijn blog lezen (zo leerde ik bijvoorbeeld dat er 30 mensen zijn, 1.78% van mijn totale bezoekers de afgelopen maand, die tussen de 51 en 100 keer mijn site hebben bezocht- da’s dus 2 keer per dag. Vollmer.nl heeft fans!)
Terug naar wat mensen intypen op Google. Heel veel hits op scenario en filmscript, natuurlijk, maar ook griezelig veel vanwege squirten. Meer zoektermen? U zult uw ogen niet geloven:
Een tijdje terug nam een ex van me weer eens contact met me op. Dat gebeurde digitaal. De ex en ik vonden elkaar in de “pre-ex fase” best ontzettend waanzinnig lief. Ook het uit elkaar gaan was zeker geen hel. Desondanks voelde ik me door het hernieuwde contact als een schnitzel in een AC restaurant: opgediend worden kon nog niet, maar ik werd wel alvast op de warmhoudplaat gelegd. En als er iets is waar schnitzels een hekel aan hebben, is het wel zo’n warmhoudplaat.
Op een borrel sprak een zekere JR me aan. JR is een agent. Dat is iemand die in Nederland filmland vulpentillers aan filmproducenten voorstelt en andersom. Geheel belangeloos is het niet; voor iedere deal rekent ze tien procent. In LA de gewoonste zaak van de wereld, essentieel zelfs, maar hier wat minder in schwung, zo’n agent. Des te sexier natuurlijk, dat deze mevrouw mij daarna mailde en me wilde vertegenwoordigen. Het werd een grote deceptie…
Van mijn Vlaamse neef kreeg ik vorig weekend 10 gig aan muziek. Vaarwel coherente Itunes bibliotheek- Khaled en Zucchero, Willem Vermandere en The Temptations komen je vervuilen. Het heeft uiteraard ook een voordeel, zo’n verwaterde bibliotheek. Want, om Cruijff maar eens te parafraseren, elk nadeel heeft zijn voordeel. READ MORE…
Ga in godsnaam een kopje koffie zetten. De strijk doen. De plantjes water geven. Doe iets lulligs dat je toch moest doen nadat je het volgende nummer hebt aangeklikt. Want verdikkeme, dit is niet “om” je vingers bij af te likken. Hiernaar luisteren is je vingers aflikken.
Gisteren in de baai zag ik een groep prepubers surfles krijgen van een leraar die, staand op zijn surfplank, met een peddel tussen zijn prepubers laveerde. Toen er boven hun hoofden twee dikke legerhelicopters overvlogen, READ MORE…
…De galerie op de hoek kon ik niet inlopen omdat ik gebeld werd door een jongen die heel graag de filmwereld in wilde. Ik heb hem gezegd dat ik altijd dingen wilde lezen, advies wilde geven. daar was hij dankbaar voor. Daar was ik dan weer blij mee.
..
In het poolcafe naast de galerie was vriend B. al bezig met het potten van ballen. We waren de enige tussen de groene tafels. De jongen achter de bar tapte de eerste biertjes van de dag. Het glas stonk, READ MORE…
Nog een dag en dan moet het script “Alice en de brief” bij producent Revolver liggen. Vandaag en gisteren “comme une dolluh” aan het herschrijven geweest. Script af. Synopsis af. De beoogd regisseur, READ MORE…
We zijn een kleine week verder. Momenteel worden bij Matthijs van Nieuwkerk de nominaties voor de Kalveren bekend gemaakt. 6 keer Mijke de Jong, 7 keer Alles is Liefde, 5x “Het echte leven” hoor ik net van de live streaming link. Wat geweldig dat het NFF dat doet zo op internet – ik zit gewoon te bloggen en kan ondertussen horen hoe de talkshow een halve kilometer verderop verloopt!
Ik clickte pas laat aan, dus hoor nu Mijke de Jong en haar eega babbelen over het Zusje van Katia.
Morgen op vollmer.nl: Sid’s volledig-ongefundeerde-maar-daarom-niet-minder-leuk-voorspelling-van-de Kalf-winnaars.
.
Ik zou het even kort willen hebben over de festivalbadge. Dat stukje plastic trots dat ook ondergetekende de afgelopen week casual om zijn bezuigzoende nek hing…
Je voelt je zo brak dat je oogjes knijpen, tranen zelfs.
.
Buiten miezert het mist, het is immers twee augustus in Nederland. Je hebt de tweede helft van Southland Tales uitgezeten. Je begreep het niet, je wist niet wat je zag: de nieuwe David Lynch of een bol filmische spaghetti.
.
Je sleept je tijdens de credits naar de boodschappenwinkel, een extra trui aan voor die miezer. Ipod in, en dan gebeurt het.