Hij: En wat brengt jou hier.

Zij: Hoi. Anne.

Hij: Tom. Leuke schoenen.

Zij: Dank je, Tom.

Hij: Graag gedaan Anne. Leuk jurkje ook.

Zij: Zit jij mij te versieren?

Hij: Ik zou niet durven. Nooit.

Zij: Je zit me te versieren.

Hij: Wil je wat drinken?

Zij: Lekker, Tom. Wodka.

II.

Zij: Richard Dreyfuss. Die guitige oogjes.

Hij: Die vent is tachtig.

Zij: Viagra. Jij?

Hij: Ik denk dat deze twee bij Judi Dench nog wel mooi zijn.

Zij: Zitten ze er nog?

Hij: Ik kneed ze toch zacht en liefdevol.

Zij: Ik zou tijdens de thee met Judi mijn handen thuis houden.

Hij: Met Judi zou ik aan de cocktails gaan.

Zij: En dan in haar borsten knijpen?

Hij: Werkte bij jou ook.

III.

Hij: Frummel, proef deze.

Zij: okidoki.

Hij: Dat zoute van die schimmelkaas met dat zoete! Toch?

Zij: En dat voor maar veertig euro.

Hij: Mag best, op dit soort dagen.

Zij: Had je dan niet wat anders aan kunnen trekken…

Hij: Ik dacht dat je deze het mooist vond.

Zij: Niet zo mooi als deze. Van harte, schat.

Hij: Ik… Ik heb niks voor jou.

Zij: Doe me nog maar zo’n pruim dan.

IV.

Hij: Ik ben er nog niet aan toe.

Zij: Je mag ook eerst toekijken.

Hij: Snap ik. Fijn, maar…

Zij: Ik zal heel erg hier mee spelen…

Hij: Lotte…

Zij: En hier zachtjes bijten. En dan komt zij erbij…

Hij: Sjezus, Lot. Goddelijk, maar ik wil echt niet.

Zij: Hoezo niet?

Hij: Ik wil een man.

Zij:  Echt niet. Wat pervers.

V.

Hij: Geweldig. Top. Alleen dat refrein he?

Zij: Hoezo dat refrein? G mineur.

Hij: Is dit Idols? We zijn rockers hoor!

Zij: Echte rockers, schatje.

Hij: Ik ben je schatje niet.

Zij: Hoezo ik ben je schatje niet.

Hij: We staan op het podium. Dit is werk.

Zij: Werk.

Hij: Kunnen we het alsjeblieft in B spelen.

Zij: Volgens mij wil ik koffiepauze.

VI.

Hij: Ben je nou nog steeds boos op haar?

Zij: Ja Pieter! Zo vreemd is dat toch niet?

Hij: Láát haar toch! Haar eerste keer!

Zij: Ja, en.

Hij: Waarom draait het nou weer om ons?

Zij: Het is ook jouw vrije avond hoor. Hier linksaf.

Hij: Ja.

Zij: Ja.

Hij: En ze speelde fantastisch. Geweldig toch?

Zij: Meerijden naar huis had ze best gekund. Egoist.

VII.

Hij: En hoe zit je dinsdag.

Zij: Kunnen we daar morgen over bellen?

Hij: Jezus, Ka-rin…

Zij: Jezus, Lau-rens. Ja sorry, ik heb mijn agenda niet bij me.

Hij: Wie is dat? Met wie ben je?

Zij: Bij een vriend. Vriendin.

Hij: Als Thomas daar is, kom ik hoogspersoonlijk-

Zij: Het is Thomas niet!

Hij: Prima. Hoe zit je morgen.

Zij: Ik bel je nog.

VIII.

Zij: Als je het hoofdje nou zó vastpakt…

Hij: Hij bijt!

Zij: Hij bijt niet. Dat is aandacht vragen.

Hij: Gadver, kijk die drollen dan.

Zij: Dat zijn keutels, Nou hup, mes aan…

Hij: Wat is dat zacht! Maar wat een gedoe zeg!

Zij: Zíj hoeven maar drie keer per jaar. Ik elke week hé?

Hij: Dat wil je zelf. Dat is anders.

Zij: Nee, jij wil ‘s avonds tegen stoppels aanschurken.

Hij: Touché. Volgende?

IX.

Zij: Lieverd…

Hij: Verdikkeme Lon, ik schrok.

Zij: Het is de vijftiende.

Hij: Lonneke, ik probeer te slapen.

Zij: Ik ben zevenendertig vijf.

Hij: Romantisch. Kan het… morgen niet?

Zij: Leuk. Weer een maand wachten dus.

Hij: Morgenochtend, voor de Intratuin. Beloofd. Na het ontbijt.

Zij: Alleen als het niet teveel moeite is hoor.

Hij: Welterusten, Lon.

X.

Zij: Goed. De klassieken.

Hij: Neem jij maar. de LP’s ook. Op Bach na.

Zij: Dank je. Ze zijn natuurlijk ook van mij, maar goed.

Hij: Acda & De Munnik.

Zij: Hebben we niet.

Hij: Nee, dat liedje. CD van jou, CD van mij.

Zij: Leuk.

Hij: Ik mis je, Lola.

Zij: Kunnen we door? De boekenkast moet ook nog.

Hij: Neem maar. Neem alles maar.

Maar af en toe krab ik me achter de oren: hoe kom je er bij om dit in te sturen, denk ik dan. Ik wil graag enkele soortgelijke constateringen met jullie delen. Wie weet heb je er op een dag iets aan. Je moet niet naar een producent toestappen als

1. Je niet precies weet bij wie je het indient. Af en toe krijgen we iets binnen dat kant nog wal raakt en waarvan we niet snappen waarom dat bij ons binnen komt. Nee, hier maken we geen zombie politie-horror films. Helaas. Zonde van de tijd om het in te sturen want we doen er niks mee. Misschien kun je er eerst een kortje van maken! Supervet filmpje, prijs winnen en, hupsakee, nog eens proberen?

2. Je filmscript niet gebaseerd is op een boek. Als ik zie welke projecten nu “ge-greenlight” worden, zie ik daar onevenredig veel boeken tussen. Zuur, maar wel waar.

3.  Je je niet beseft dat ik een luie lezer ben. Ik wil bij de hand genomen worden en zo, hups, de glijbaan die je script heet af kunnen glijen. Ik moet me nu af en toe door treatments heen worstelen waar bijvoorbeeld een veeeeeel te lange synopsis in zit of waar een uitleg ontbreekt over waar de film zich afspeelt. Of ik moet 150 hoofdstukken van drie regels per stuk lezen. Soms lees ik scripts die zo uitgebreid zijn in hun omschrijving van de handelstekst dat het bijna boeken zijn. Zonde

A specifieke sluglines, personages die alles uitspreken wat ze denken, waar de pagina een “black page” is- een grote brij handelingstekst zonder dialogen- waar geen aktestructuur in terug te vinden is, waar cliche zich op cliche stapelt, enzovoorts. Zonde.

Op drew’s script o rama kun je speelfilmscripts vinden ter vergelijking. Kijk bijvoorbeeld eens naar dit script, voor hoe het wel moet. Scherp en bondig, geen woord te veel. En wat een briljant mooie dialogen.

4. Een vuistregel voor een script is dat je het in 1 “lees-sessie” moet uitlezen. Test dat eerst eens uit. Geef het eens aan twee vrienden: eentje uit de filmwereld die vaker scripts leest en eentje aan je tante ofzo. Dan weet je of zij het gemakkelijk konden uitlezen of niet.

Ik had  vorige week een script waar ik 4 uur (!) bezig was met de eerste veertig pagina’s. Toen heb ik de moed opgegeven. Weg ermee. Gelukkig hoefde ik hem niet alsnog uit te lezen. Had ik weer in het vuilnis moeten zoeken. Van die scenaristen lees ik dus nooit meer iets.

5. Je ongeduldig bent. Het kan een paar weken duren voor je iets hoort. Niet meteen gaan bellen, gewoon even afwachten.