Bij Eyeworks las ik wekelijks tussen de 5 en 10 filmscripts, treatments en film synopses, allemaal van mensen die graag hun script verfilmd zien. Sinds ik daar weg ben doe ik nog steeds een paar filmscripts per maand. Ik schrijf dan regelmatig een script report over die treatments en filmscripts, waarin de plot, de karakters, het tempo en de dialogen kritisch worden besproken.  Hierdoor kunnen de producenten beter beslissen of ze verder willen gaan met het script of de schrijver.

Natuurlijk kun je hier en hier veel tips over scenario schrijven vinden, maar

Wil je dat ik eens kijk naar jouw scenario of treatment?

Stuur dan een email naar sidney (at) vollmer (dot) nl. met als attachment je scenario of treatment.

Ik stuur je dan een gedetailleerd script report (3 pagina’s) met wat er volgens mij verbeterd zou kunnen worden aan je script en waarom.

Belangrijk! Stuur bij voorkeur een Final Draft file (*.fdr) van je scenario of treatment. Ook een word (*.doc) file is mogelijk.

NB. Ga er wel van uit dat ik er geld voor vraag, lieve scenarist(e)!

Pitch: Magische kinderserie op griezelige plekken in Amsterdam rondom broertjes Vin (8) en Jacco (11) en hun vrienden…

Hier de eerste pagina van de eerste versie:

INT. BURGERWEESHUIS – KELDER – NACHT
Vin droomt dat hij, Mo, Sam en Marco zijn vastgebonden op vier stoelen. De stoelen balanceren op hun achterste poten rondom een zwart gat van ruim twee meter doorsnee. De vier kijken doodsbang off camera.

FLITS: Gomez lacht gemeen.

Aan iedere stoel een dun touw dat naar een ring in de muur loopt en de stoel in balans houdt. Bij iedere ring staat een meisje in een witte jurkje met een scherpe spade boven haar hoofd.

FLITS: Jacco loopt de kelder in.

JACCO
(tegen meisjes)
Okee… Allemaal tegelijk! Eén… Twee… Drie!

De meisjes hakken met één fikse slag de vier touwen door. De stoelen vallen naar achter

VIN
(panisch)
Jacco!!!!!

INT. SCHOOLKLAS VIN – DAG
Broeierig, ingedutte kinderen. Vin schrikt wakker, kijkt naar zijn kruis, schrikt. Nat.

Juf ANNE wijst op een prent van een waag.

ANNE
…En als de vrouwen dan te licht werden bevonden, wisten de mensen dat het een heks was. Wie weet wat er dan–
Vin steekt zijn hand op.

JONGETJE (O.S.)
–Brandstapel!

JONGETJE #2 (O.S.)
In het water!

ANNE
Het kon allemaal. Ze verzonnen vroeger de vreselijkste straffen.
(ziet Vin’s hand)
Vin?

VIN
M… Mag ik naar de w.c?

Anne twijfelt, Vin rent de klas uit.

Barry Atsma, die mijn heteroseskuele hart stal met zijn sterke spel in Hannahannah, laat staan het spel in Waltz of Passievrucht en óók nog eens in Utrecht woont, Anna “Brideflight/Co-assistent” Drijver, fris, fruitig, sexy en wat niet al, en Hollandse Femme Fatale Carice van Houten- Wanneer gaat zij nou eens in een James Bond spelen trouwens?

Maar goed. Wat een cast. En wat een script ook- More on that later.

En hoe ziet de Teaser poster van Komt een Vrouw Bij de Dokter eruit? Strak, scherp, flink teasend, modern. Soepel dus. Kijk zelf maar:

Chique he?
Verwacht hier af en toe roddels en nieuwsberichtjes “from the inside” of Eyeworks en de productie van KEVBDD…

Mag dit integraal doorgezet worden naar mijnheer Rouvoet, Van der Vlies en nou vooruit, mijnheer Balkenende?

Aanleiding voor deze vrij toffe clip met onder andere Kirk Douglas Martin Sheen en Rob Lowe is de serie Diplomacy, die ik morgen bij Eyeworks ga pitchen…

(…dary! Legendary Ted. Let’s go. They’ve got innocent hearts, we’ve got heat-seeking missiles.”)

Het is zeker niet pais en vree, dat soort sessies. Het is bij tijd en wijlen confronterend, hard zoeken. Dat neemt niet weg dat het ook heel nuttig is, veel voldoening geeft.

We schrijven vanmiddag één uur, de vergaderkamer op Eyeworks’ bovenste verdieping. Drie schrijvers, één regisseur en een producent met assistent. Die assistent: c’est moi. Ik ben als assistent bij al die overleggen aanwezig. Ik maak  notulen, geef feedback en help mee aan het structureren van de serie. We zijn daarbij aan het zoeken naar hoe de personages precies zijn: wat hun sterke en zwakke kanten zijn, waar het meeste conflict te behalen valt, hoe de serie moet lopen, etc. Dat is al een tijdje heel mooi werk. Maar toen gebeurde er twee weken terug iets extra bijzonders.

Of ik een eigen voorstel voor een aflevering wilde indienen. Mijn aflevering zou in het 6 afleveringen tellende seizoen de vijfde moeten worden. De serie heet trouwens “de Bende van Sjako”.

Pitch: Magische Kinderserie over twee broertjes met visioenen waarin voor hen onbekende kinderen in levensgevaar zijn en door hen gered moeten worden. Elk gered kind wordt gedurende de serie deel van de bende, om na seizoen één in een fantastische kinderfilm de spookpoppen aan het dansen te krijgen…

Enfin.

Twee weken verder en ik heb de 5e versie van mijn synopsis af. Zo’n synopsis bestaat uit 8 pagina’s met info die je denkt te moeten delen in je aflevering. Die bespreek je dan van voor naar achter en nog eens, en nog een keer. En dan nog een keer.

Nu nog één overleg sessie en ik hoop naar aanleiding van die synopsis mijn aflevering ook echt te mogen gaan schrijven.

Maar het is moeilijk schrijven omdat je met enorm veel belangen zit. Moeilijk ook, omdat je zit met personages die in de ene aflevering dit doen en daardoor in de volgende aflevering dat moeten doen. Maar iedere aflevering wordt weer door een ander geschreven. En je hebt maar 23 pagina’s/minuten. Ook is het moeilijk omdat je stukje bij beetje moet verraden wie de bad guy is- maar wat is genoeg?  Wanneer weet een 14 jarige wie de slechterik is? Wanneer is de aflevering te eng voor een 8 jarige? Enz. enz.

Maar het is niet onmogelijk. Mijn synopsis  is zeker nog niet af, maar de kritieken vandaag vielen me alleszins mee.  Toen ik op mijn scheve zadel richting  Zuid/Wtc fietste, blerde The Black Keys, Foals en The Rapture dus vrolijk met me mee. Vooral vanwege die verrassende constatering:

ik schrijf mee aan een tv serie, goedverdoemme.

Hou jullie op de hoogte.

As always,

Sid.

Maar af en toe krab ik me achter de oren: hoe kom je er bij om dit in te sturen, denk ik dan. Ik wil graag enkele soortgelijke constateringen met jullie delen. Wie weet heb je er op een dag iets aan. Je moet niet naar een producent toestappen als

1. Je niet precies weet bij wie je het indient. Af en toe krijgen we iets binnen dat kant nog wal raakt en waarvan we niet snappen waarom dat bij ons binnen komt. Nee, hier maken we geen zombie politie-horror films. Helaas. Zonde van de tijd om het in te sturen want we doen er niks mee. Misschien kun je er eerst een kortje van maken! Supervet filmpje, prijs winnen en, hupsakee, nog eens proberen?

2. Je filmscript niet gebaseerd is op een boek. Als ik zie welke projecten nu “ge-greenlight” worden, zie ik daar onevenredig veel boeken tussen. Zuur, maar wel waar.

3.  Je je niet beseft dat ik een luie lezer ben. Ik wil bij de hand genomen worden en zo, hups, de glijbaan die je script heet af kunnen glijen. Ik moet me nu af en toe door treatments heen worstelen waar bijvoorbeeld een veeeeeel te lange synopsis in zit of waar een uitleg ontbreekt over waar de film zich afspeelt. Of ik moet 150 hoofdstukken van drie regels per stuk lezen. Soms lees ik scripts die zo uitgebreid zijn in hun omschrijving van de handelstekst dat het bijna boeken zijn. Zonde

A specifieke sluglines, personages die alles uitspreken wat ze denken, waar de pagina een “black page” is- een grote brij handelingstekst zonder dialogen- waar geen aktestructuur in terug te vinden is, waar cliche zich op cliche stapelt, enzovoorts. Zonde.

Op drew’s script o rama kun je speelfilmscripts vinden ter vergelijking. Kijk bijvoorbeeld eens naar dit script, voor hoe het wel moet. Scherp en bondig, geen woord te veel. En wat een briljant mooie dialogen.

4. Een vuistregel voor een script is dat je het in 1 “lees-sessie” moet uitlezen. Test dat eerst eens uit. Geef het eens aan twee vrienden: eentje uit de filmwereld die vaker scripts leest en eentje aan je tante ofzo. Dan weet je of zij het gemakkelijk konden uitlezen of niet.

Ik had  vorige week een script waar ik 4 uur (!) bezig was met de eerste veertig pagina’s. Toen heb ik de moed opgegeven. Weg ermee. Gelukkig hoefde ik hem niet alsnog uit te lezen. Had ik weer in het vuilnis moeten zoeken. Van die scenaristen lees ik dus nooit meer iets.

5. Je ongeduldig bent. Het kan een paar weken duren voor je iets hoort. Niet meteen gaan bellen, gewoon even afwachten.