De Hollandse lente hangt in de lucht (het is immers bijna zomer) dus om mij heen gaan relaties bij de tulpenbosjes naar de knoppen. Een verdrietje van me, een topwijf, probeerde ik gistermiddag op te vangen toen ze van haar roze wolk afkletterde.
De zin die me het meeste bijbleef van haar (terechte) klaagzang:
“Ik wil gewoon onvervangbaar zijn voor iemand.” READ MORE…
