schrijf schijf scijt skijt skeit ijstijd

Dit weekend vrijwilliger geweest op een IJslands muziek festival in Rotterdam. Veel lol gehad, veel geleerd over muzikanten en over slippen met een handrem.

En ik schrijf weer dapper verder, ben vandaag aan het derde hoofdstuk begonnen.

Het gaat voor geen meter.

Ik vind het ongeinspireerd, traag, stom. Maar dat heeft dan misschien ook weer een en ander met mijn stemming te maken, niets menselijks is ons vrrrreemd.

Hoe ongeinspireerd en traag schrijf je dan nu, vraag je? Wat dacht je van zoiets:

Hoofdstuk -13
Waarin Toms band de eerste single lanceert
We hebben de gear net uitgeladen, hangen in zitzakken op de Lust at Sea, een decadente mini Love Boat afgemeerd in de St. Jobshaven van Rotterdam en wachten tot we kunnen soundchecken.
“Willen de Fakkels iets tegen de zenuwen?”
Ze draagt een net-niet-te-kort-rokje, een lichtgeel truitje- strak natuurlijk- en draagt haar haar in een quasi-nonchi paardenstaart. Ik ken haar ergens van, maar hoe kent ze ons? Weet ze dat ik de zanger ben? Als ik net een fractie te lang wacht met antwoorden, schieten haar ogen al naar de rest van de band.

Hoofdstuk -13

Waarin Toms band de eerste single lanceert

Charlie Watts, de drummer van de Rolling Stones zegt dat hij van de veertig jaar dat hij bij de Stones speelt vijfendertig jaar moest wachten. TomTom & de Fakkels bestaan nu bijna drie-en-twintig maanden.

Wachten doen we niet. We repeteren, ik ga naar muziekfestivals, mail, bel, probeer optredens te regelen, Flip stuurt promo’s rond en Willem geeft onze demo’s aan liefhebbers in de Plato. We doen mee aan iedere competitie die we kunnen vinden.

Ik weet niet hoe getalenteerd we zijn. Maar ik weet wel dat READ MORE…