De boeklancering.

Dit blog houd ik bij met WordPress, waardoor ik dingen vandaag kan schrijven die bijvoorbeeld pas morgen gepubliceerd worden. Dat komt goed uit, want wat voor mij nu morgen is, is voor jou vandaag, in an interesting neutrinos-might-be-fucking-with-Einstein kind of way. Ik bedoel maar te zeggen dat ik hier morgen geen tijd voor heb, voor jou dus vandaag. Zaterdag.

Goed.

Deze blogpost verschijnt terwijl mijn boeklancering aan de gang is. Een opening en een afsluiting. De details van de avond, inclusief de foto’s, volgen later deze week. Daar gaan naar goed gebruik ook nog wat mensen bedankt worden.

Maar voor nu:

Terugkijkend op twee jaar bloggen.

De afgelopen twee jaar schreef ik hier regelmatig over mijn boekschrijfavontuur. Schaamteloze zelfpromotie, natuurlijk. Maar dat was niet de enige reden. Het bloggen forceerde me tot schrijven: online bijdehante dingen roepen stuurde me terug naar de schrijftafel. To put my money where my mouth was.
Een derde reden was – en hier komen die al-dan-niet tijdreizende neutrino’s weer de hoek omzetten – zodat er straks, tijdens het schrijven van mijn tweede boek, een archief voor me zou zijn waar ik in kon terugbladeren en kon gaan lezen over hoe ik er toen-en-toen ook alweer over dacht. Hoe Sid uit 2010-2011, die aspirant-debutant, schrijven vond. Dat kan ontluisterend confronterend zijn, zoveel is me inmiddels wel opgevallen.

De laatste reden die ik had om over mijn boekschrijfavontuur te bloggen was omdat ik een willekeurig schrijfproces, dat van mij, inzichtelijker wilde maken. Ik vind dat er vaak een mystieke sluier over ‘schrijven’ hangt. Dat is intimiderend voor mensen die ook graag willen schrijven maar niet weten waar te beginnen. (Een beetje zendingsdrang is me niet vreemd.)

Niet dat ik zeg dat schrijven naar mijn idee makkelijk is, of dat iedereen het kan. Het is zwaar en gruwelijk veel werk en vaak ook best wel eng.

Maar het is ook ontzettend leuk. Alles waard.

Als ik op mijn kleine digitale hoekje een paar mensen duidelijk heb kunnen maken dat er geen sterrenstof aan te pas komt maar vooral veel transpiratie en als ik op die manier een klein beetje verschil voor iemand kan maken zodat iemand denkt: ‘Fuck it. Ik doe het ook. Ik ga een boek schrijven’,

dan ben ik blij.

Het is zoals Nasrdin Dchar zei, gisteren, vandaag, eergisteren, in zijn geweldige Gouden Kalf speech: dromen.

De nacht in.

De details, de foto’s etc. van hoe de lancering was, volgen later. Maar nu liggen we in bed. De gordijnen dichtgetrokken. Dronken. Mijn verkering en ik gaan ons eens goed misdragen.

Dit was Boek #1.

Door met #2.

Dus gewoon huppekee, de Shameless DJ’s op vollmer.nl

Mijn lievelings van het moment begint op 23 minuten. Whoop!

Shameless doet trouwens ook weleens wat in Café Flater, bij een knutselclub bijvoorbeeld.

Hier de Latest tracks by SHAMELESSdjs

Nou, en voor de mensen die benieuwd zijn hoe één van die Dj’s er dan wel niet uit ziet, hier een foto van hem en uw correspondent op Source festival:

Deze foto overigens, is afkomstig van de chicks van Paardenkracht, (PKfashion.nl) niet alleen verliefdmakend mooie fashion dingen en casettebandjeskettingen schudden zij uit hun bevallige mouwen alsof het niets is, ook maken ze dikke foto’s.

dat was m!

kus op d’n bips,

Sid

ps. Wil je meer house? Eerdere housemixjes van vriendjes van vollmer.nl (DJ T!M, Desperate Houseman en De EINDBAAS) zijn hier bijvoorbeeld te vinden.

Saman Keshavarz on vollmer.nl.

En daar is alles mee gezegd.

Moet je dit eens lezen:

Three hours from London
Jacomo’s free
Taking his woes
Down to the sea
In search of a lifetime
To tell when he’s home
In search of a story
That’s never been known.

Three hours from speaking
Everyone’s flown
Not wanting to be
Seen on their own

Three hours is needed
To leave from them all
Three hours to wonder
And three hours to fall.

Three hours from sundown
Jeremy flies
Hoping to keep
The sun from his eyes
East from the city
And down to the cave
In search of a master
In search of a slave.

En hier te beluisteren.

Nee, dan jullie vrouwen. Met jullie haarspeldjes en voorliefde voor Macflurry’s en deo’s die geen witte strepen achterlaten. Het kan een man tot wanhoop brengen, gelooft u mij maar.

Wij wanhopige (huis)mannen gaan daar allemaal op andere manieren mee om. Ik schrijf een script of maak een film. Desperate Houseman Alex van Zijl smijt er nog een plaat tegen aan, draait de tafel om, en zet het huis op stelten.En dat is mooi.

Vandaar, nieuw op vollmer.nl: naast DJ T!M een tweede house DJ. Een huisman die bijvoorbeeld uw vrijdags-indrink-moment feestelijk kan inluiden met, wait for it….een soepele mix, ouwe. het is geen dark latin club zoals DJ T!M, meer funky urban Chicago bubbly, deze mix.

Tracklist komt in de comments, I think, but for now, hier klikken en luisteren met je donder. en dames: dan dus niet meer zeuren over onze stinksokken of  Dutch ovens.